نشست «تصادم فارسی و ‏هندی در عهد زوال مغولان هند» در دهلی‌نو برگزار شد

0

به گزارش همایش نیوز، موزه و کتابخانه یادبود نهرو و انجمن یادبود نندیتا پرساد سهایی، نشست «تصادم فارسی و ‏هندی در عهد زوال مغولان هند» را در محل موزه نهرو در دهلی‌نو (پایتخت هند) ‏برگزار کردند.
نشست «تصادم فارسی و ‏هندی در عهد زوال مغولان هند» در دهلی‌نو برگزار شد
به گزارش روابط عمومی بنیاد سعدی به نقل از سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، موزه و کتابخانه یادبود نهرو و انجمن یادبود نندیتا پرساد سهایی، پنجمین جلسه از سلسله نشست‌های «آنچه مهم است نظریه است نه زبان» که هر سال به یادبود پروفسور نندیتا پرساد سهایی، تاریخ‌دان هندی برگزار می‌شود را با موضوع «تصادم فارسی و هندی در عهد زوال مغولان هند» و با سخنرانی مظفر عالم، تاریخ‌دان هندی و استاد دانشگاه شیکاگو آمریکا، برگزار کردند.

مظفر عالم در سخنرانی خود در این نشست به موضوع افول زبان فارسی و جایگزینی آن با زبان اردو و هندی در اواخر دوره گورکانیان پرداخت و با ذکر چند مثال از شعر شاعران اردوزبان که به تدریج از شعر فارسی به شعر اردو روی آوردند و آن را گسترش دادند، به اثبات نظریه خود در این مورد پرداخت.

وی سخنان خود را با این نکته آغاز کرد که زبان فارسی به عنوان زبان پادشاهان و طبقه اشراف وارد هند شد و در ادامه گفت: این زبان نقش مهمی در یکپارچگی شعرا و ادیبان آسیای مرکزی، آسیای جنوب و ایران ایفا کرده است. زمانی اندیشمندان بر این باور بودند که بدون آشنایی با زبان فارسی نمی‌توان فرهنگ هند را بررسی کرد.

این تاریخ‌دان هندی در بخش دیگری از سخنان خود تأکید کرد: افول زبان فارسی در حقیقت از زمان اورنگزیب، پادشاه گورکانی آغاز شد و او بود که دستور تألیف چندین کتاب به زبان هندی را صادر کرد.

وی در ادامه با ذکر نام چند شاعر فارسی‌گو که بعدها بیشتر به اردو شعر سرودند مانند مصحفی و میر تقی میر، گفت: این شاعران اگرچه سرایش شعر به زبان اردو را آغاز کرده بودند، اما همواره زبان فارسی را ارج می‌نهادند. چنانچه بعدها شاعری مانند اسدالله خان غالب دهلوی ظهور کرد که از شعرای بزرگ فارسی و اردو در شبه قاره هند است.

مظفر عالم افزود: در اواخر دهه ۱۸۶۰ میلادی اگرچه زبان فارسی اهمیت سیاسی خود را از دست داده بود؛ اما چندین تن از اعضای سلطنت گورکانی که در نظام سیاسی انگلیسی‌ها آغاز به کار کرده بودند، خاطرات خود را به زبان فارسی نگاشتند.

وی با ذکر چند داستان از دربار مغولان و شاعران فارسی، به نقد چگونگی زوال فارسی در این دوران پرداخت و گفت: در قرن هیجدهم میلادی، زوال این زبان آغاز و زبان هندو جاگزین آن شد؛ اما قدرت فرهنگی این زبان هنوز هم پابرجاست و شاعری مانند اقبال لاهوری در همین دوران به اوج شهرت رسید.

گفتنی است؛ خانم پروفسور نندیتا سهایی، تاریخ‌دان هندی است که از سال ۲۰۰۶ استاد مرکز مطالعات تاریخی دانشگاه جواهر لعل نهرو دهلی‌نو بود و قبل از آن به مدت شانزده سال در دانشکده هندو وابسته به دانشگاه دهلی به تدریس در رشته تاریخ می‌پرداخت. وی در سال ۲۰۱۳ درگذشت.

Comments are closed.